Pierwsze kroki w świecie herbaty

Pierwsze kroki w świecie herbaty

Fenomen herbaty.

Herbatę pijemy od zawsze i jest to tak naturalne, jak oddychanie. Ot, liście w kubku, gorąca woda i mamy napój, który towarzyszy nam każdego dnia. Herbata jest drugim, po wodzie, najczęściej konsumowanym napojem na świecie.

Gdy herbatę potraktujemy nie tylko jako dodatek do śniadania, ale poświęcimy jej nieco więcej uwagi (a naprawdę na to zasługuje), przekonamy się, że herbata to przede wszystkim zdrowy napój, zawierający witaminy A, B1, B2, C, E i K, a także sporo przeciwutleniaczy oraz taninę i kofeinę w ilości lekko pobudzającej nasz organizm. Ponadto zielona herbata zawiera L-teaninę, która działa uspokajająco, zmniejszając stres i niepokój. Trzeba wiedzieć, że w Chinach, skąd herbata pochodzi, a tradycja jej przyrządzania sięga 3000 lat p.n.e., najpierw była ona lekiem, a dopiero później stała się napojem dostępnym dla wielu.

Gdy do tych wszystkich zalet dodamy jeszcze bogactwo smaków i aromatów, których w poszczególnych rodzajach herbaty jest całe mnóstwo, nie musimy już zadawać sobie pytania, czy herbatę pić, ale jaką wybrać, by było zdrowo, smacznie i przyjemnie.

 

Czym jest herbata.

Herbatę pozyskuje się z wiecznie zielonego krzewu herbacianego, należącego do rodziny kameliowatych (Cameliaceae), który występuje w dwóch odmianach: cameliaceae sinensis (herbata chińska) i cameliaceae assamica (herbata indyjska).

Krzew herbaciany dla prawidłowego rozwoju i obfitych plonów, wymaga konkretnych, najbardziej sprzyjających warunków klimatycznych, które spełniają rejony o klimacie gorącym i wilgotnym z optymalnymi opadami (pomiędzy 1100 a 1300 mm na metr kwadratowy) oraz żyznej, łatwo przepuszczalnej glebie o odpowiednio kwaśnym odczynie. Te optymalne warunki do uprawy herbaty znajdują się w ponad 30 krajach świata, usytuowanych geograficznie pomiędzy zwrotnikami Raka i Koziorożca.

Potentatami i najbardziej znanymi producentami herbaty są kraje azjatyckie: Indie, Chiny, Japonia, Sri Lanka (Cejlon), Indonezja, Tajwan, Pakistan, Malezja, Birma, Wietnam, Iran i Turcja. Ciekawostką jest to, że w Japonii produkuje się, pije i eksportuje wyłącznie herbaty zielone.

Także w Afryce uprawia się i produkuje herbatę, m. in. w Kamerunie, Kenii, Sudanie, Ugandzie, Tanzanii i Malawi.

Nie każdy wie, że w Ameryce również znajdziemy warunki sprzyjające uprawie krzewu herbacianego, przede wszystkim w Ameryce Południowej – w Brazylii, Argentynie, Ekwadorze i Peru, a w niewielkich ilościach także w Chile, Kolumbii i Boliwii, jak również w Ameryce Środkowej – w Meksyku, Gwatemali i na Jamajce.

Herbata rośnie też w Północnej Australii oraz w krajach Oceanii, Nowej Gwinei oraz na wyspach Fidżi.

Herbatę uprawia się i produkuje również w Gruzji – na plantacjach w Batumi.

 

Rodzaje herbaty, czyli skąd wiedzieć, co wybrać.

Żeby nie pogubić się w gąszczu rodzajów herbaty, stosuje się podział na sześć głównych gatunków, gdzie kryteriami podziału są: kolor liści, kolor naparu oraz stopień utlenienia liści. Podział ten wygląda następująco:

  • herbata czarna,
  • herbata zielona,
  • herbata biała,
  • herbata żółta,
  • herbata pu-erh,
  • herbata oolong.

Herbata czarna jest obecnie najpopularniejszą herbatą w Europie. Ma ona w 100% sfermentowane liście, które w procesie produkcji zostały poddane więdnięciu, skręcaniu, fermentacji i wysuszeniu.

Przy produkcji herbaty zielonej liście nie fermentują, ale są poddawane utlenianiu, czyli procesowi łączenia się związków chemicznych z tlenem. Świeżo zebrane zielone liście krzewu herbacianego są suszone i podgrzewane, co zapobiega procesowi fermentacji, dlatego liście pozostają zielone.

Aby powstała herbata biała, pączki listków chroni się przed światłem, aby nie wytworzył się chlorofil i liście nie nabrały zielonej barwy. Następnie zbiera się liście, pozostawia je na słońcu, lekko wysuszając, a tym samym poddając niskiej fermentacji (10-15%). Następnie fermentacja jest przerywana, zwykle za pomocą pary wodnej. Dobrej jakości herbata biała po wysuszeniu nie powinna być łamana, aby nie uszkodzić młodych, delikatnych listków.

Produkcja herbaty żółtej polega na przeprowadzeniu fermentacji nieenzymatycznej. Jest to proces polegający na poddaniu liści działaniu wysokiej temperatury, co niszczy zawarte w nich enzymy. Podczas tej fermentacji liście często są prasowane. Po suszeniu otrzymuje się herbatę o ciemnozielonym kolorze i żółtym połysku. Herbata żółta jest mniej popularna, niż jej zielone i białe rodzeństwo, prawdopodobnie ze względu na cenę. Jest bardzo droga.

Herbata czerwona pu-erh produkowana jest przy pomocy częściowej fermentacji, której poddaje się liście. Proces ten jest przerywany, a następnie liście przykrywa się materiałem i pozwala im leżakować od 3 do nawet 60 lat, w zależności od oczekiwanego efektu i smaku. Ponieważ w Chinach nazywa się herbatę kolorami w zależności od koloru naparu, a nie, jak w Europie, od koloru suchych liści, dlatego też znana u nas chińska czerwona herbata pu-erh, nazywana jest w Chinach czarną (a nasza herbata czarna kwalifikowana jest tam, jako czerwona).

Herbata oolong, inaczej zwana herbatą turkusową lub granatową, to herbata częściowo fermentowana. W tym procesie wystawia się na słońce świeżo zebrane liście herbaty, które więdną, a proces fermentacji jest wspomagany przez potrząsanie i przerzucanie liści. Następnie podpraża się liście w wysokiej temperaturze i rolując, formuje do ostatecznej postaci, w zależności od gatunku i regionu produkcji.

 

Próbuj. To jedyna słuszna metoda.

Każdy rodzaj herbaty jest inny, zarówno w smaku, jak w wyglądzie naparu. Żeby wiedzieć, co nam smakuje, najprościej jest próbować różnych gatunków herbaty. Nie ma lepszego sposobu na wyrobienie sobie zdania na temat, co jest dobre, a co nie. Każde podniebienie jest inne. Testujmy więc, smakujmy, przebierajmy w dostępnych herbatach po to, aby pić to, co rzeczywiście nam smakuje.

Pamiętajcie, że w Herbacianym ogrodzie zawsze możecie poprosić o próbkę herbaty, która Was zaciekawi i dopiero po jej spróbowaniu podjąć decyzję – kupić, czy nie.

 

A co oprócz herbaty?

Oczywiście oprócz herbaty, czyli znanego nam już krzewu z rodziny Camellia, są jeszcze inne rośliny, z których można przygotować smaczne i zdrowe napary, na przykład rooibos i yerba mate, ale to już temat na całkiem inną opowieść…

Dodaj komentarz

Resetuj zgodę na zapisywanie lub odrzucanie plików Cookie  czytaj więcej o Polityce prywatności

© 2018 www.softstar.com.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Close Menu